groeien in geloof

Meditatie: Meneer, gebruik toch eens vaker een ragertje  
 
Afgelopen week stond mijn jaarlijkse controle bij de tandarts weer in de agenda. Nooit een van de leukste afspraakje maar wel een belangrijke. Nou kan ik best zeggen dat ik gezegend ben met een sterk gebit (bedankt pa en ma) dus veel gedoe zoals gaatjes heb ik nooit maar iets dat wel elk jaar hardnekkig terugkomt is tandsteen. Dus ik lag op twee aparte dagen (want het was zoveel dat het niet in één afspraak paste) op de stoel te kijken naar het plafond terwijl de mondhygiëniste bezig was mijn gebit weer te reinigen. 
Je zult misschien wel denken, waar gaat dit verhaal naartoe… 

De mondhygiëniste raadde me aan met ragertjes te gaan werken tussen mijn tanden alleen ik ken mezelf, ik doe dit trouw een week en dan staak ik de missie weer. Op dat vlak ben ik niet echt gedisciplineerd ben ik bang.  
Dat gebrek aan discipline merk ik wel op meerdere vlakken. Elke ochtend bij het opstaan of in de avond voor het naar bed gaan bidden tot God schiet er bij mij vaak in. Misschien zit je nu knikkend te lezen omdat je dit bij jezelf herkent. 

Maar toen ik weer in die stoel lag en ik het irritante slijpen van dat helse werktuig in m’n mond voelde bedacht ik me, Gertjan je hebt het er toch echt zelf naar gemaakt, dit is precies hetzelfde als met mijn geloof in God. Net als mijn gebit moet ik ook mijn geloof in God goed blijven onderhouden ook al ontbreekt vaak de discipline en de wil. 
 
Toen de veertigdagentijd op 18 februari begon met Aswoensdag en ik een askruisje ging halen, had ik afgesproken met mezelf om naast het vasten, geen vlees, alcohol en chocolade (guilty pleasure), ook meer tijd te gaan besteden aan sporten en christelijke literatuur lezen. Dus ik ben mij aan het verdiepen in de kerkvader Augustinus, waar ik 18 maart een lezing over ga geven, en ik ben gaan sporten. Dat eerste is erg leuk om te doen moet ik eerlijk zeggen maar dat tweede is zwaar. Je lichaam onderhouden doet pijn en gaat niet gemakkelijk en als dan ook nog eens de discipline ontbreekt is het een enorme opgave. Net als mijn gebit onderhouden met ragertjes. 

En toch weet ik dat het goed is en wanneer ik meer mijn best doe om mijn geloof te onderhouden voel ik hoe beter mijn relatie met God wordt en voel ik dieper Zijn liefde voor mij. Het leert mij weer om alles in perspectief te zetten en te realiseren wat écht belangrijk is in het leven. Het besef dat ik een geliefd kind van God ben, dat Hij voor mij en jou kiest en dat wij een taak hebben die liefde uit te stralen naar de wereld.  

 Misschien heb je niet altijd de behoefte om op zondag naar de kerk te gaan en zet je liever de livestream aan. Of zomaar iets goeds doen voor een vreemde of een uurtje in de week iets doen voor de kerk komt niet gemakkelijk en je moet er bewust een keuze voor maken, maar zo onderhoud je wel je geloof. Het dient een hoger doel. Voor mij is het net zoals sporten of elke dag een ragertje tussen m’n tanden halen, het zijn voor mij niet altijd leuke dingen om te doen maar dat zou er niet toe moeten doen.  

 Zoals Paulus het schrijft in de brief aan de Galaten:  
‘Laten we daarom het goede doen, zonder op te geven, want als we niet verzwakken zullen we oogsten wanneer de tijd daarvoor gekomen is.’ 

Dus wat ga jij doen om je geloof te versterken?  
Vaker bidden, uit de Bijbel lezen, fysiek naar de kerk, je als vrijwilliger inzetten in de kerk, een ander helpen? Kies een ragertje en poetsen maar! 
 Kerkelijk werken Gertjan Kant