groeien in geloof

Deze Jezus heeft God opgewekt, waarvan wij allen getuigen zijn (Hand. 2: 32)

Onze meivakantie mochten we als gezin doorbrengen in de Drôme, een prachtig gebied in het zuiden van Frankrijk. Ik vond het eigenlijk belachelijk ver weg voor een weekje, maakte in eerste instantie veel bezwaar, gaf uiteindelijk toe, op voorwaarde dat we op zondag een kerkdienst zouden bezoeken. Niet omdat we dat zo heel erg gewend zijn op vakantie, maar vanuit een vreemd soort nostalgie. In deze streek had ik vroeger namelijk ook wat kerkdiensten meegemaakt en het leidde soms tot hilarische taferelen die me beter waren bijgebleven dan menig kerkdienst in de dorpskerk thuis. Diensten tussen kakelende kippen, diensten op alternatieve locaties waar je door een scheurende fransman naar toe werd geleid en eigenlijk altijd de verbazing; hoe houden ze het hier toch vol?

Ach, u weet wel hoe het gaat, na een reis van 1100 kilometer sputterde ik op zondagochtend toch wat tegen. Maar uiteindelijk belandden we in de plaatselijke Temple Eglise Réformée. Ons gezin en het andere Nederlandse gezin deed in één keer het aantal kerkgangers haast verdubbelen en dus werd er ruimte gemaakt. De kindernevendienst werd in het engels én met talrijke gebaren gegeven. De schriftlezingen hoorden het franse publiek ook in het Nederlands en bij het 'U zij de glorie' werden de Nederlanders op het liturgisch centrum gehesen en klonk tweetalig dat de Heer waarlijk is opgestaan.

Van de preek over de Emmaüsgangers begreep ik weinig, maar ik proefde dat men hier echt halt hield bij het wonder van de Opgestane Heer. In Nederland was ik alweer bezig geweest met de voorbereidingen voor Hemelvaart en Pinksteren, maar hier werd de boodschap dat de Heer leeft uitgepakt en uitgerold over het eigen eenvoudige bestaan. En zo werd het al een beetje Pinksteren in dat kleine kerkje in Nyons. Voor de Fransen, die die zondagochtend verrast werden door tien buitenlanders en schijnbaar zonder noemenswaardige bezwaren of gemor ruimte voor hen maakten. En zeker voor de Nederlanders, die ondergedompeld werden in het gelovig bestaan ver weg en met vreugde en verwondering hun vakantie vervolgden.

In de komende maanden gaan we er waarschijnlijk weer massaal op uit en misschien zal er op menig balkon of in menig klamme voortent worden afgestemd op de diensten van de GKBS. Prachtig, moet u vooral doen, maar voor de echte Pinksterervaring kunt u misschien beter een stukje rijden. U verstaat er wellicht maar weinig van, maar u proeft des te meer van het mysterie: 'deze Jezus heeft God opgewekt, waarvan wij allen getuigen zijn'. Ik ben eigenlijk wel benieuwd waar u na de zomer mee thuiskomt of naar wat u eerder hebt beleefd in het verre buitenland of op uw vakantieplek dichterbij huis.
Ds. Ruben Werrie